• 1) Τοποθέτηση δίπλα σε άλλα του ίδιου είδους, παράταξη:
  • την εκ πάντων παράθεσιν ζώων αναριθμήτων (Διγ. Gr. 1839).
• 2) Τοποθέτηση, αράδιασμα των τροφών πάνω στο τραπέζι:
  • Μετά γουν την παράθεσιν ων είρηκα βρωμάτων εισήλθεν, …, και το μονοκυθρίτσιν (Προδρ. IV 201).

[αρχ. ουσ. παράθεσις Η λ. (‑ση) και σήμ.]