Combined Search

Go

Search options

Basket

Results for: Χάρις
5 items total [1 - 5]
[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
χάρις η [xáris] Ο γεν. χάριτος, αιτ. χάριν, πληθ. χάριτες, γεν. χαρίτων : 1. (λόγ.) α. χάρηI1α. (έκφρ.) οφείλω χάριτες σε κπ., του οφείλω ευγνωμοσύ νη. το γοργό(ν) και χάριν έχει. β. (θεολ.) Θεία Xάρις, η βοήθεια που προσφέρει η αγάπη του Θεού στον άνθρωπο για τη σωτηρία της ψυχής του· Θεία Xάρη. γ1. (νομ.) μετριασμός ή άρση της ποινής: Ο θανατοποινίτης έκανε αίτηση χάριτος στο Συμβούλιο Xαρίτων. Aπονομή χάριτος σε καταδίκους. γ2. Περίοδος χάριτος, προθεσμία: Δάνειο με τριετή περίο δο χάριτος, μετά την οποία αρχίζει η καταβολή των τόκων. || (επέκτ.) περίοδος ανοχής και υπομονής: Έληξε η περίοδος χάριτος για την κυβέρνη ση. 2. Οι τρεις Xάριτες, αρχαιοελληνικές θεότητες, προσωποποίηση της χά ρης, της ομορφιάς και της απλότητας. || (επέκτ.) σύνολο από τρεις νέες και όμορφες γυναίκες. 3. (ως επίρρ.) στην προθετική έκφραση ~ σε κπ. ή σε κτ., με τη βοήθεια ή με τη συμβολή προσώπου ή πράγματος: Tα επεισόδια αποφεύχθηκαν ~ στην έγκαιρη επέμβαση της αστυνομίας.

[λόγ.: 1α, β: ελνστ. χάρις· 1γ: σημδ. αγγλ. grace period· 2: αρχ. σημ.· 3: σημδ. γαλλ. grâce à]

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
χαρισάμενος -η -ο [xarisámenos] Ε5 : πολύ ευχάριστος, ευτυχισμένος, κυρίως στη ΦΡ ζωή χαρισάμενη: Περνάει / ζει ζωή χαρισάμενη. ΠAΡ Γαϊδουρινό* το πρόσωπο, ζωή χαρισάμενη.

[μτχ. μέσου αορ. του ελνστ. χαρίζομαι, από παρανόηση του αναστάσιμου ύμνου και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος]

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
χάρισμα το [xárizma] Ο49 : 1.έμφυτη ικανότητα, ψυχικό ή πνευματικό προσόν: H φύση / ο Θεός δίνει σ΄ όλους τους ανθρώπους κάποιο ~. Έχει πολλά χαρίσματα αυτό το παιδί, χάρες. Έχει το ~ του λόγου, το ταλέντο να μιλάει καλά· ευγλωττία. 2. (ως επίρρ.) χωρίς πληρωμή ή αντάλλαγμα· δωρεάν, τζάμπα: Επειδή έκανα πολλά ψώνια μου έδωσε μια τσάντα ~. (έκφρ.) ούτε ~ δεν το θέλω, για κτ. ασήμαντο, τιποτένιο. || (επέκτ.) για κτ. πολύ φτηνό· τζάμπα: Aυτό το οικόπεδο το έδωσα / το πήρα ~. (ως κτγ.): Aυτά τα παπούτσια είναι ~, θα τα πάρω. (έκφρ.) χάρισμά σου / του!, για κτ. που δεν καταδεχόμαστε να κρατήσουμε.

[ελνστ. χάρισμα `χάρη που προσφέρεται, δώρο΄]

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
χαρισματικός -ή -ό [xarizmatikós] Ε1 : που έχει κάποιο χάρισμα1, συνήθ. για δημόσια πρόσωπα προικισμένα με ιδιαίτερες ικανότητες, που κερδίζουν τη λαϊκή υποστήριξη και κυβερνούν: ~ ηγέτης. Xαρισματική ηγεσία.

[λόγ. < αγγλ. charismatic < ελνστ. χαρισματ- (χάρισμα) -ic = -ικός]

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
χαριστικός -ή -ό [xaristikós] Ε1 : 1.για κτ. που το κάνουν ή που το δίνουν για να εξυπηρετήσουν ένα ή περισσότερα άτομα, συνήθ. κατά παράβαση κάποιων αρχών ή διατάξεων: ~ νόμος. Xαριστική απόφαση, μεροληπτική. Xαριστικά δάνεια. 2. (έκφρ.) χαριστική βολή, η τελευταία σφαί ρα που ρίχνουν στον κρόταφο ενός καταδικασμένου σε θάνατο με τουφεκισμό. || (επέκτ.) το τελευταίο και θανατηφόρο πλήγμα: Ο δολοφόνος έδωσε τη χαριστική βολή στο θύμα χτυπώντας το στην καρδιά. || (μτφ.) το τελευταίο και οριστικό χτύπημα που φέρνει την κατάρρευση: Ο εμφύλιος πόλεμος ήταν η χαριστική βολή στην κλονισμένη οικονομία του τόπου. Mετά τις τόσες συμφορές, ο θάνατος του παιδιού του ήταν η χαριστική βολή γι΄ αυτόν. 3. (γραμμ.) δοτική / γενική χαριστική, που δηλώνει το πρόσωπο για χάρη του οποίου γίνεται ό,τι εκφράζει το ρήμα. ANT δοτική / γενική αντιχαριστική: Nα μου προσέχεις τα παιδιά. Nα μου ζήσεις. χαριστικά & (λόγ.) χαριστικώς ΕΠIΡΡ: Πήρε το βαθμό του διευθυντή ~.

[λόγ.: 1: αρχ. χαριστικός `γενναιόδωρος΄ κατά τη σημ. του χαρίζωΙΙ· 2: σημδ. γαλλ. coup de grâce· 3: σημδ. γερμ.(;) Dativ des Nutzens]

< Previous   [1]   Next >
Go to page:Go