Combined Search

Go

Search options

Basket

Results for: εκλογή
2 items total [1 - 2]
[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
εκλογή η [eklojí] Ο29 : η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του εκλέγω. 1. το να αναδεικνύεται κάποιος σε ένα αξίωμα ή σε μια θέση με ψηφοφορία: Για την ~ προέδρου απαιτείται πλειοψηφία των δύο τρίτων. Θεωρούσε βέβαιη την ~ του στο προεδρείο. 2. (πληθ.) η διαδικασία με την οποία οι πολίτες μιας κοινωνίας ή τα μέλη μιας οργανωμένης κοινότητας, μιας ένωσης προσώπων κτλ. ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους να εκλέξουν με ψηφοφορία αυτούς που θα ασκήσουν ένα έργο, ένα λειτούργημα, μια εξουσία κτλ.: Εκλογές για την ανάδειξη νέας κυβέρνησης / νέου διοικητικού συμβουλίου. Bουλευτικές / προεδρικές / δημοτικές / δημαρχιακές εκλογές. Εθνικές / τοπικές / επαναληπτικές / αδιάβλητες / τίμιες εκλογές. Tο αποτέλεσμα των εκλογών δεν επιτρέπει το σχηματισμό βιώσιμης κυβέρνησης. Kατεβαίνω στις εκλογές. Tο κυβερνητικό κόμμα είναι ο μεγάλος νικητής των εκλογών. H αντιπολίτευση αμφισβητεί το αποτέλεσμα των εκλογών. Προκήρυξη / διεξαγωγή εκλογών. 3. (παρωχ.) α. αντί του επιλογή. (έκφρ.) κατ΄ ~, ύστερα από επιλογή. β. (συνήθ. πληθ.) σε τίτλους βιβλίων που παρουσιάζουν επιλεγμένα αποσπάσματα συγγραφέων κτλ.· (πρβ. ανθολόγιο, ανθολογία).

[λόγ.: 3: αρχ. ἐκλογή `επιλογή, διάλεγμα΄· 1, 2: σημδ. γαλλ. élections (πληθ.)]

[Λεξικό Κριαρά]
εκλογή η· εγλογή.
  • 1) (Προκ. για κατάληψη αξιώματος από πρόσωπο) εκλογή:
    • (Χρον. Μορ. H 1004).
  • 2)
    • α) Ξεχώρισμα, διάλεγμα:
      • (Γεωργηλ., Βελ. Λ 379
    • β) φρ. παίρνω εις εκλογήν = διαλέγω, προτιμώ:
      • (Χρον. Μορ. H 3233).
  • 3) (Ως προσφών.) το εκλεκτότερο μέρος κάπ. συνόλου:
    • Ελλήνων εκλογή, περίφραγμα Αλβάνων (Κορων., Μπούας 96).
  • 4) Ποιμενικό δράμα:
    • Πρόλογος της εκλογής (Πανώρ. Πρόλ. τίτλ).

[αρχ. ουσ. εκλογή. Ο τ. <ιταλ. egloga. Η λ. και σήμ.]

< Previous   [1]   Next >
Go to page:Go