• ① incapable of being silenced, unsilenceable, not silent (syn in ασίγαστος 1, ant σωπασμένος):
  • ~ |
  • ασώπαστη βουή, χλαλοή |
  • ασώπαστα πουλιά, τουφέκια |
  • η φωνή της P. σηκωνόταν ασώπαστη μέσα από την ομίχλη των αιώνων (Myriv) |
  • στήσαμε ολόγυρά του θρήνον ασώπαστο (Panagiotop) |
  • θαρρείς πως ο ~ βρόντος των σιδερικών του τρένου τα 'χει γεράσει αυτά τα σπίτια (Karantonis) |
  • poem .. ο γεροπεύκος μας τραγουδιστάδες είχε | το καλοκαίρι ασώπαστους κλ (Vlastos) |
  • ύπνος βαθύς εκοίμισε το ασώπαστό μου κλάμα (Zotos)

• ② incessant, unremitting, continuous (syn in ασίγαστος 2):
  • ασώπαστη ανησυχία, λύπη, πίκρα |
  • ένοιωθε μ' όλα αυτά ένα ασώπαστο πείσμα μέσα του (Myriv) |
  • η στεναχώρια κι η φτώχεια μάς παιδεύαν ασώπαστες (Panagiotop) |
  • οι καλλιτέχνες οι ίδιοι πάλευαν με ασώπαστες φουρτούνες (Chatzinis) |
  • poem έγραφα στίχους οργισμένους | για τους ασώπαστους πολέμους (Ritsos) |
  • .. ποια πρόφαση μπορεί για λίγο ν' απαλύνει | τον πόνο τον ασώπαστο, που σα λυγμός με πνίγει; (Kotzioulas)

• ③ unquenchable, insatiable, irrepressible (syn in ασίγαστος 3):
  • ο ~ |
  • περνούσε η λαχτάρα .. η ασώπαστη τ' ανθρώπου για ένα καινούργιο μυστικό (Plaskovitis)

[fr postmed (Somavera) ασώπαστος, cpd w. σωπαστός der of which is σωπαστ-ικός (: σωπάζω)]