Θέμα του σύντομου αυτού σημειώματος είναι ο ρόλος της μετάφρασης ως προτύπου. Σύμφωνα με τον Τσαρούχη, όλοι οι πολιτισμοί βασίζονται στη μετάφραση των μεγάλων επιτυχιών, και όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει πρώτα να είναι μεταφραστές και μετά να γίνονται δημιουργοί. Συχνά οι μεταφράσεις είναι παράγοντες δημιουργίας: «Είναι δύσκολο να σταματήσουμε αυτή τη συνήθεια των Ευρωπαίων διανοουμένων που θεωρούν απαραίτητο το πρότυπο ενός άλλου πολιτισμού που το ερωτεύονται παράφορα, το μιμούνται, το μεταφράζουν και βγαίνει κάτι άλλο». Όλος ο δυτικός πολιτισμός βασίζεται στην επιθυμία να υποταγεί το ξένο και να γίνει οικείο. Γι' αυτό, άλλωστε, δεν υπάρχει "πιστή" μετάφραση: «Η πιστή μετάφραση είναι ένα ψέμα και μας απομακρύνει από το βαθύτερο νόημα του πρωτοτύπου».