Στο μελέτημα αυτό, αντιπροσωπευτικό δείγμα νεο-ορθόδοξης ιδεολογίας, ο συγγραφέας εκφράζει τις απόψεις του για τη μεταφραστική διαδικασία. Σχετικά με τη διαγλωσσική μετάφραση θεωρεί ότι η μετάφραση από μια γλώσσα σε άλλη πρέπει να αποτελεί μια "μεταβολή" του πρωτοτύπου, ώστε αυτό να ενταχθεί στη μεταφραστική γλώσσα και τον εθνικό πολιτισμό της. Για την ενδογλωσσική μετάφραση πιστεύει ότι, επειδή αυτή επιτελείται στα πλαίσια του ίδιου συνεχούς γλωσσικού κορμού και της ίδιας ζωντανής παράδοσης, οφείλει να προάγει την αυτογνωσία μας, δημιουργώντας μια φυσική πρόσβαση του νεότερου ιδιώματος στο παλιότερο, πυκνώνοντας έτσι τον δεσμό με τη ρίζα της γλώσσας μας.