Ο συγγραφέας αντιτίθεται στη μεταφραστική θεωρία του Ι.Θ. Κακριδή ότι «σκοπός της μετάφρασης είναι η ταύτιση της προσωπικότητας και του κειμένου του μεταφραστή με την προσωπικότητα και το κείμενο του δημιουργού». Κατά τον Μερακλή, η ανομοιότητα της μετάφρασης προς το πρωτότυπο είναι αναπόφευκτη, εξαιτίας της υποκειμενικότητας του μεταφραστή, και αποτέλεσμα συνειδητής απόφασης να προδώσουμε λίγο το πρωτότυπο, για να μην προδώσουμε ολότελα την εποχή μας.