Ο Δελμούζος αρχικά αναφέρει ότι στη Δύση άρχισαν να διδάσκονται οι κλασικοί συγγραφείς στο σχολείο από μετάφραση, όταν επικράτησε η νέα πραγματικότητα του θετικισμού έναντι του κλασικισμού. Στη συνέχεια, υποστηρίζει ότι αυτή η προσαρμογή της παιδείας στην πραγματικότητα κρίνεται αναγκαία και στον χώρο της ελληνικής εκπαίδευσης και ανατρέπει τρία επιχειρήματα όσων θεωρούν απαραίτητη τη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γραμματείας από το πρωτότυπο.