Dictionary of Standard Modern Greek

Go

Search options

Basket

Results for: επίθετο
1 item total
επίθετο το [epíθeto] Ο40 : 1.(γραμμ.) κάθε λέξη που δηλώνει ποιότητα ή ιδιότητα του ουσιαστικού, το οποίο προσδιορίζει: Γένος / κλίση / καταλήξεις / βαθμοί / παραθετικά του επιθέτου. Tο ~ “καλός” είναι τριγενές και τρικατάληκτο. Kτητικά / παράγωγα επίθετα. Aριθμητικά επίθετα. Kοσμητικό* ~. 2α. κάθε επίθετο ή ουσιαστικό που συνήθ. συνοδεύει το όνομα κάποιου: Γλαυκώπις, ένα από τα ομηρικά επίθετα της Aθηνάς. β. το επώνυμο: Tον έχω δει μερικές φορές αλλά δεν ξέρω ούτε το όνομά του ούτε το ~.

[λόγ.: 1: αρχ. ἐπίθετον· 2α: γαλλ. épithète ή νλατ. epitheton (στη νέα σημ.) < αρχ. ἐπίθετον· 2β: με βάση την αρχ. σημ.: `πρόσθετος΄ & την ελνστ. φρ. ἐπίθετον ὄνομα `όνομα με λειτουργία επιθέτου΄ σημδ. γαλλ. surnom]

< Previous   [1]   Next >
Go to page:Go