Dictionary of Standard Modern Greek

Go

Search options

Basket

Results for: "-γόνος"
2 items total [1 - 2]
-γονος [γonos] : σε παραγωγή με προθήματα· σχηματίζει ουσιαστικά που χαρακτηρίζουν ένα πρόσωπο από την πληροφορία καταγωγής του που συνεπάγεται το πρόθημα: από~, επί~, πρό~.

[λόγ. < αρχ. -γονος θ. συγγ. του ρ. γί(γ)νομαι (σύγκρ. γόνος) ως β' συνθ.: αρχ. ἀπό-γονος]

-γόνος -ος -ο [γónos] θηλ. (σπάν.) & : β' συνθετικό με λόγια προέλευση σε σύνθετα επίθετα· δηλώνει ότι το προσδιοριζόμενο έχει την ιδιότητα ή χαρακτηρίζεται από την ιδιότητα να προκαλεί αυτό που εκφράζει το α' συνθετικό: αλλεργιο~, ασφυξιο~, δακρυ~, καρκινο~, σιελο~, σμηγματο~, σπερματο~.

[λόγ. < διεθ. -gon < αρχ. -γόνος `που παράγει΄, θ. συγγ. του ρ. γί(γ)νομαι (σύγκρ. γόνος) ως β' συνθ.: αρχ. παιδο-γόνος `που κάνει παιδιά΄ & διεθ. -gen < αρχ. -γόνος (σφαλερά αντί -gon): οξυ-γόνο, υδρο-γόνο < γαλλ. oxygène, hydrogène]

< Previous   [1]   Next >
Go to page:Go