Dictionary of Standard Modern Greek

Go

Search options

Basket

Results for: δόλιος
2 items total [1 - 2]
δόλιος 1 -α -ο [δólios] Ε6 : α. για κπ. που τον χαρακτηρίζει η κακή πίστη και η διάθεση να ζημιώσει με ύπουλο τρόπο κπ. άλλον: ~ άνθρωπος. || Δόλια χείλη. β. για εκδηλώσεις, ενέργειες δόλιου ανθρώπου: ~ σκοπός / τρόπος. || (νομ.) Δόλια χρεοκοπία. δόλια & (λόγ.) δολίως ΕΠIΡΡ.

[λόγ. < αρχ. δόλιος· λόγ. < ελνστ. δολίως]

δόλιος 2 -α -ο [δólos] Ε4 : (συναισθ.) όταν αναφερόμαστε σε κπ. που βασανίζεται ή ταλαιπωρείται, και για να εκφράσουμε τον οίκτο ή τη συμπάθειά μας· κακομοίρης, καημένος: H δόλια η μάνα μου / η πατρίδα μας. Tο δόλιο το πουλάκι. H δόλια μου καρδιά. Aχ, τι έπαθα ο ~ !

[μσν. δόλιος (στη σημερ. σημ.) < αρχ. δόλιος (δες δόλιος 1) με συνίζ. για αποφυγή της χασμ.]

< Previous   [1]   Next >
Go to page:Go