Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
το
| Ιλ. 5.7 | ...η θεά απ᾽ τους ώμους του άναβε κι απ᾽ το κεφάλι φλόγα, | κι εκεί στη μέση, στο... |
| Ιλ. 5.10 | ...λειτουργός, κι αξιώθηκε δυο νά ᾽χει, το Φηγέα | και τον Ιδαίο, παιδιά, που... |
| Ιλ. 5.15 | ...χιμώντας ο ένας του άλλου, | το μακρογίσκιωτο κοντάρι του ρίχνει ο... |
| Ιλ. 5.16 | ...απ᾽ του Διομήδη απάνω επέρασε το ζερβόν ώμο η μύτη | του κονταριού και... |
| Ιλ. 5.18 | ...πέτυχε· μετά και κείνος ρίχνει, | και το κοντάρι από το χέρι του δεν έφυγε του... |
| Ιλ. 5.18 | ...και κείνος ρίχνει, | και το κοντάρι από το χέρι του δεν έφυγε του κάκου· | στο... |
| Ιλ. 5.20 | ...τ᾽ άτια τον γκρεμίζει. | Ευτύς ο Ιδαίος το αμάξι τ᾽ όμορφο, πηδώντας κάτω,... |
| Ιλ. 5.29 | ...όλοι. Κι η γλαυκόματη τότε Αθηνά απ᾽ το χέρι | τον Άρη πιάνει τον πολέμαρχο κι... |
| Ιλ. 5.40 | ...πρώτος έστριβε, στη ράχη του καρφώνει το κοντάρι | μεσοπλατίς, και κείνο... |
| Ιλ. 5.41 | ...και κείνο διάβηκε το στήθος πέρα ως πέρα. | Βαρύς σωριάστη... |