Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
το
| Οδ. 10.237 | ...για πάντα να ξεχάσουν. | Κι ως τους το κέρασε και το άδειασαν, σε μια στιγμή... |
| Οδ. 10.237 | ...να ξεχάσουν. | Κι ως τους το κέρασε και το άδειασαν, σε μια στιγμή τούς δίνει | με... |
| Οδ. 10.238 | ...άδειασαν, σε μια στιγμή τούς δίνει | με το ραβδί της, και τους έκλεισε στα... |
| Οδ. 10.240 | ...τρίχες, | μόνο που κράτησαν αθόλωτο το νου τους, ως και πρώτα. | Κι εκεί... |
| Οδ. 10.245 | ...πει τί απόγιναν οι σύντροφοι, το τί κακό τούς βρήκε. | Βαρύς καημός... |
| Οδ. 10.247 | ...καν να βγάλει | του κάκου πάλευε απ᾽ το στόμα του· τα δάκρυα πλημμυρούσαν | τα... |
| Οδ. 10.250 | ...του ρωτώντας σαστισμένοι, | εκείνος το χαμό ανιστόρησε των άλλων μας... |
| Οδ. 10.251 | ...καθώς μας πρόσταξες, διαβήκαμε το δάσο, | και σε λαγκάδι αρχοντοπάλατο... |
| Οδ. 10.261 | ...να φανούνε.” | Είπε, κι εγώ το ασημοκάρφωτο σπαθί στους ώμους... |
| Οδ. 10.262 | ...ασημοκάρφωτο σπαθί στους ώμους πάνω, | το χάλκινο, το μέγα, επέρασα, και γύρα... |