Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
το
| Οδ. 10.134 | ...πικραμένα σπλάχνα, | εμείς γλιτώνοντας το θάνατο, χωρίς τους σύντροφούς μας. | Σ᾽... |
| Οδ. 10.139 | ...κύρη, στους θνητούς που διασκορπάει το φως του. | Χωρίς φωνές κει πέρα αράξαμε... |
| Οδ. 10.140 | ...φως του. | Χωρίς φωνές κει πέρα αράξαμε το πλοίο μας στ᾽ ακρογιάλι, | σε κόρφο... |
| Οδ. 10.141 | ...σίγουρο· μας έδειχνε κάποιος θεός το δρόμο. | Κι ως όξω βγήκαμε, πλαγιάζαμε... |
| Οδ. 10.145 | ...πρόβαλε Αυγή στην πλάση, | το κοφτερό σπαθί μου αρπάζοντας και το... |
| Οδ. 10.145 | ...κοφτερό σπαθί μου αρπάζοντας και το κοντάρι, αφήνω | το άρμενο πίσω... |
| Οδ. 10.146 | ...αρπάζοντας και το κοντάρι, αφήνω | το άρμενο πίσω μου, σε ξάγναντο γοργά ν᾽... |
| Οδ. 10.150 | ...τη γη καπνός να βγαίνει, | στης Κίρκης το παλάτι, ανάμεσα σε δάση και... |
| Οδ. 10.151 | ...ρουμάνια. | Κι ως είδα τον καπνό το διάφωτο, για μια στιγμή στα φρένα | και... |
| Οδ. 10.153 | ...αυτό μού εικάστη, ως διαλογίζομουν, το πιο σωστό: να τρέξω | πιο πρώτα στο... |