Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
το
| Ιλ. 22.452 | ...δικό μου στήθος | χτυπά η καρδιά, ως το στόμα φτάνοντας, μου πάγωσαν τα... |
| Ιλ. 22.456 | ...στον κάμπο, | ξεκόβοντάς τον απ᾽ το κάστρο μας, τον στρώσει ομπρός... |
| Ιλ. 22.460 | ...να τον περάσει.» | Αυτά ειπε, κι απ᾽ το σπίτι βγαίνοντας ίδια μαινάδα... |
| Ιλ. 22.463 | ...απάνω, εστάθη, | κοιτάζει πάνω απ᾽ το καστρότειχο στον κάμπο, και τον... |
| Ιλ. 22.469 | ...σκέπη, τα πλεχτά αναδέματα και το στεφάνι γύρα | κι η μπόλια, δώρο που... |
| Ιλ. 22.490 | ...τ᾽ αμπελοχώραφά του. | Τους φίλους το παιδί τούς έχασε τη μέρα που... |
| Ιλ. 22.491 | ...ορφανεύει, | μπρος σ᾽ όλους σκύβει το κεφάλι του, το πλημμυράει το... |
| Ιλ. 22.491 | ...σ᾽ όλους σκύβει το κεφάλι του, το πλημμυράει το κλάμα, | και διψασμένο... |
| Ιλ. 22.491 | ...σκύβει το κεφάλι του, το πλημμυράει το κλάμα, | και διψασμένο πάει, τους... |
| Ιλ. 22.493 | ...τούτον απ᾽ την κάπα του, τον άλλο απ᾽ το χιτώνα. | Κι από σπλαχνιά κανείς κι αν... |