Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
το
| Ιλ. 18.402 | ...σπηλιά· και γύρα της του Ωκεανού το ρέμα | με αφρούς βροντοκυλούσε... |
| Ιλ. 18.405 | ...θνητός, μονάχα | η Θέτη κι η Ευρυνόμη τό ᾽ξεραν, που μ᾽ είχανε... |
| Ιλ. 18.410 | ...στην άκρα.» | Είπε, κι απ᾽ του αμονιού το κούτσουρο σηκώθη ο γαύρος... |
| Ιλ. 18.414 | ...με σφουγγάρι ολούθε σκούπισε το πρόσωπο, τα χέρια, | το γερό σβέρκο και... |
| Ιλ. 18.415 | ...σκούπισε το πρόσωπο, τα χέρια, | το γερό σβέρκο και τα στήθη του τα... |
| Ιλ. 18.416 | ...του τα μαλλιαρά· και ντύθη | με το χιτώνα, κι άδραξε ύστερα χοντρό ραβδί... |
| Ιλ. 18.417 | ...και τρέχαν δίπλα του ν᾽ ανεβαστούν το ρήγα | χρυσές δυο βάγιες, απαράλλαχτες... |
| Ιλ. 18.421 | ...τώρα ανεβαστούσαν πρόθυμα το ρήγα τους, κι εκείνος | στη Θέτη πλάι... |
| Ιλ. 18.423 | ...πα σε θρονί αστροβόλο, | σφίγγει το χέρι της, την έκραξε κι αυτά τής λέει... |
| Ιλ. 18.427 | ...εγώ ό,τι θέλεις, | μονάχα να περνά απ᾽ το χέρι μου και να μπορεί να... |