Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
ο
| Ιλ. 17.9 | ...μπροστά του να σκοτώσει. | Μα ουδέ κι ο κονταράς παράτησε του Πάνθου υγιός να... |
| Ιλ. 17.18 | ...ρίχνοντας, τη γλυκομελιτούσα!» | Τότε ο ξανθός Μενέλαος θύμωσε βαριά κι... |
| Ιλ. 17.20 | ...δεν έχει μήτε η λιόπαρδη και μήτε ο λιόντας λύσσα, | μηδέ κι ο κάπρος ο... |
| Ιλ. 17.21 | ...και μήτε ο λιόντας λύσσα, | μηδέ κι ο κάπρος ο ανημέρωτος, που απ᾽ όλους... |
| Ιλ. 17.21 | ...ο λιόντας λύσσα, | μηδέ κι ο κάπρος ο ανημέρωτος, που απ᾽ όλους πιο... |
| Ιλ. 17.24 | ...οι γιοι του Πάνθου οι γαύροι. | Μα κι ο αλογάρης Υπερήνορας, και μ᾽ όλη την... |
| Ιλ. 17.25 | ...την εχάρηκε τη νιότη του, που ο πιο αχαμνός θαρρώντας | πως είμαι... |
| Ιλ. 17.32 | ...μου, μη σου τύχει | κακό κανένα· τι κι ο ανέμυαλος σαν πάθει... |
| Ιλ. 17.45 | ...η μύτη | πα στο γερό σκουτάρι· δεύτερος ο γιος του Ατρέα χιμίζει | με το... |
| Ιλ. 17.49 | ...με το βαρύ του χέρι, | κι απαντικρύ ο χαλός επρόβαλε στον τρυφερό λαιμό... |