Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
ο
| Ιλ. 15.11 | ...αίμα ξερνώντας, τι δεν τού ᾽ριξεν ο πιο αχαμνός Αργίτης. | Τον πόνεσε ως... |
| Ιλ. 15.12 | ...ως τον είδε των θνητών και των θεών ο κύρης, | κι όλος θυμό στην Ήρα εμίλησε... |
| Ιλ. 15.25 | ...μα κι έτσι με κρατούσε | δίχως σωμό ο καημός που μ᾽ έτρωγε για του Ηρακλή... |
| Ιλ. 15.32 | ...τα θυμίζω, | πως δε φελούν να ξέρεις ο έρωτας κι οι αγκάλες, που απ᾽ τους... |
| Ιλ. 15.38 | ...κρεμάμενα νερά, που από τους όρκους | ο πιο τρανός μες στους τρισεύτυχους... |
| Ιλ. 15.41 | ...είναι από δικιά μου βούληση που ο Κοσμοσείστης τώρα | τους Τρώες τσακίζει... |
| Ιλ. 15.47 | ...και τότε των αθάνατων και των θνητών ο κύρης | χαμογελώντας με ανεμάρπαστα της... |
| Ιλ. 15.51 | ...τη σύναξη βουλή ακλουθάς με μένα, | ο Ποσειδώνας, κι αν θα τό ᾽θελε να... |
| Ιλ. 15.59 | ...του ξανά να γείρει πίσω· | και πάλι ο Απόλλωνας τον Έχτορα στον πόλεμο να... |
| Ιλ. 15.68 | ...αντρόκαρδο το γιο μου Σαρπηδόνα. | Κι ο γαύρος Αχιλλέας, θυμώνοντας για... |