Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
ο
| Ιλ. 13.595 | ...το τορνευτό, χτυπά τον· | κι εχώθηκε ο χαλκός, το χέρι του περνώντας, στο... |
| Ιλ. 13.598 | ...εσούρνονταν το φράξινο κοντάρι. | Κι ο ψυχωμένος τότε Αγήνορας του το... |
| Ιλ. 13.601 | Στον ξακουστό Μενέλαο ο Πείσαντρος χιμίζει απάνω τότε, | κι η... |
| Ιλ. 13.604 | ...μάχη. | Κι όπως τρεχάτοι κοντοζύγωσαν ο ένας του αλλού χιμώντας, | ο γιος του... |
| Ιλ. 13.605 | ...ο ένας του αλλού χιμώντας, | ο γιος του Ατρέα λαθεύει, κι έφυγε πέρα... |
| Ιλ. 13.606 | ...η ριξιά, του ανέμου· | και τότε ο Πείσαντρος του ασύγκριτου Μενέλαου το... |
| Ιλ. 13.610 | ...ασημοκαρφοπλούμιστο έσυρε σπαθί ο Μενέλαος τότε | κι απάνω του... |
| Ιλ. 13.611 | ...τότε | κι απάνω του πηδάει· μα ο Πείσαντρος απ᾽ το σκουτάρι... |
| Ιλ. 13.613 | ...στειλιάρι ελιάς, και βρέθηκαν ο ένας στον άλλο αντίκρα. | Τούτος στο... |
| Ιλ. 13.616 | ...στο μέτωπο, στη ρίζα | της μύτης ο Μενέλαος τού ᾽δωσε· τα κόκαλα του... |