Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
και
| Ιλ. 5.426 | ...κι ο κύρης αχνογέλασε των θεών και των ανθρώπων, | και τη χρυσή Αφροδίτη... |
| Ιλ. 5.427 | ...των θεών και των ανθρώπων, | και τη χρυσή Αφροδίτη εφώναξε κι αυτά τής... |
| Ιλ. 5.437 | ...απάνω του με ορμή να τον σκοτώσει, | και τρεις ο Φοίβος πίσω τού ᾽σπρώξε το... |
| Ιλ. 5.438 | ...το λαμπερό σκουτάρι· | μα σύντας χίμιξε και τέταρτην ίδια θεός, ο Φοίβος | ο... |
| Ιλ. 5.440 | ...φωνή τού σέρνει: | «Στάσου, Διομήδη, και στοχάσου το, με τους θεούς μη... |
| Ιλ. 5.450 | ...τον Αινεία τον ίδιο πού ᾽μοιαζε και στ᾽ άρματά του ακόμα. | Γύρω απ᾽ το... |
| Ιλ. 5.453 | ...καλοστρόγγυλα σκουτάρια τους και τ᾽ αλαφριά τους σκούδα. | Και τότε ο... |
| Ιλ. 5.454 | ...τους και τ᾽ αλαφριά τους σκούδα. | Και τότε ο Φοίβος κράζει ο Απόλλωνας τον... |
| Ιλ. 5.455 | ...Άρη: | «Άρη, φονιά κι αιματοστάλαχτε και καστροκαταλύτη, | δε θα μπορούσες... |
| Ιλ. 5.457 | ...ετούτος τώρα πια θα τά ᾽βαζε και με το Δία πατέρα. | Πρώτα ζυγώνοντας... |