Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
και
| Ιλ. 5.337 | ...στο χέρι τη λαβώνει | το τρυφερό· και το κοντάρι του μεμιάς στο δέρμα... |
| Ιλ. 5.339 | ...᾽χαν φάνει οι Χαρές, | απάνω στον αρμό· και χύνουνταν το αθάνατό της αίμα, | ο... |
| Ιλ. 5.346 | ...μην τον βρει κατάστηθα και τη ζωή τού πάρει. | Τότε ο Διομήδης ο... |
| Ιλ. 5.348 | ...του Δία, τ᾽ αντροπαλέματα και τη σφαγή παράτα! | Μη δε σε φτάνει που... |
| Ιλ. 5.351 | ...κάπου αλλού να γίνεται, και θα σε πιάνει τρόμος!» | Είπε, κι... |
| Ιλ. 5.356 | ...τον Άρη καθισμένο, | με τα φαριά και το κοντάρι του κρυμμένα στην... |
| Ιλ. 5.359 | ...αδερφέ, για παραστάσου με και δώσ᾽ μου τ᾽ άλογά σου, | για να... |
| Ιλ. 5.362 | ...γαύρος | Διομήδης, τώρα που θα τά ᾽βαζε και με το Δία πατέρα.» | Είπε, κι αυτός... |
| Ιλ. 5.367 | ...στ᾽ αλόγατα, που πρόθυμα πετάξαν, | και στον απόγκρεμο τον Όλυμπο, στα θεία... |
| Ιλ. 5.372 | ...την κόρη της μες στην αγκάλη επήρε, | και με το χέρι της τη χάιδεψε κι έτσι... |