Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
και
| Οδ. 20.112 | ...ρήγα: | «Πατέρα Δία, που τους αθάνατους και τους θνητούς ορίζεις, | απ᾽ τ᾽ αστεράτα... |
| Οδ. 20.113 | ...τ᾽ αστεράτα ουράνια βρόντηξες βαριά, και γύρα ούτ᾽ ένα | σύγνεφο βλέπω· κάποιου... |
| Οδ. 20.115 | ...θά ᾽δωκες σημάδι δίχως άλλο. | Τώρα και μένα της βαριόμοιρης γιά τέλεψε το... |
| Οδ. 20.121 | ...εχάρηκε το λόγο της ν᾽ ακούσει | και τη βροντή του Δία· πια λόγιαζε να... |
| Οδ. 20.126 | ...εκρέμασε το κοφτερό σπαθί του | και με σαντάλια πόδεσε όμορφα τ᾽... |
| Οδ. 20.127 | ...κοντάρι, καλοτρόχιστο παίρνει μετά και φεύγει, | ζητώντας την Ευρύκλεια·... |
| Οδ. 20.133 | ...συχνά τιμάει τον ένα, | τον πιο κακό, και τον καλύτερο καταφρονεί και... |
| Οδ. 20.133 | ...πιο κακό, και τον καλύτερο καταφρονεί και διώχνει.» | Κι η Ευρύκλεια τότε του... |
| Οδ. 20.134 | ...η Ευρύκλεια τότε του αποκρίθηκε και τού ᾽πε, η μυαλωμένη: | «Στην άφταιγη... |
| Οδ. 20.140 | ...αυτός, σαν πού ᾽νιωθε κακότυχος και τρισερημιασμένος, | σε κλίνη απάνω... |