Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
και
| Οδ. 12.31 | ...όντας ο γήλιος πια βασίλεψε και πήραν τα σκοτάδια, | μπρος στις... |
| Οδ. 12.34 | ...χέρι, | με κάθισε, κοντά μου πλάγιασε, και μου τα ρώτησε όλα· | κι όπως εγώ τα... |
| Οδ. 12.41 | ...αν τις σιμώσει ανήξερος και τη φωνή γρικήσει | απ᾽ τις Σειρήνες,... |
| Οδ. 12.42 | ...τις Σειρήνες, πια η γυναίκα του και τα μικρά παιδιά του | το γυρισμό του... |
| Οδ. 12.47 | ...εχει σαπίσει. | Μα εσύ προσπέρνα τις, και βούλωσε τ᾽ αφτιά των σύντροφών... |
| Οδ. 12.59 | ...ειναι βράχοι αψηλοκρέμαστοι και της γαλανομάτας | της Αμφιτρίτης σπάζει... |
| Οδ. 12.65 | ...κι ένα τους ο ορθόγκρεμος ο βράχος· | και βάζει ένα άλλο ο Δίας στον τόπο του,... |
| Οδ. 12.75 | ...κανένας άνεμος δεν το σκορπάει, και μήτε | γιά καλοκαίρι γιά χινόπωρο... |
| Οδ. 12.81 | ...δυσμικά, μια μαύρη ανοίγεται σπηλιά· και σεις εκείθε | θα προσδιαβείτε λέω με τ᾽... |
| Οδ. 12.100 | ...κι έναν | από το πλοίο το γαλαζόπλωρο και τον τραβάει μαζί του. | Ο άλλος... |