Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
και
| Οδ. 1.109 | ...που τά ᾽χαν σφάξει ατοί τους. | Κράχτες και πρόθυμα παιδόπουλα τους γνοιάζουνταν·... |
| Οδ. 1.112 | ...με χιλιότρυπα σφουγγάρια τα τραπέζια | και τά ᾽στηναν μπροστά τους, άλλοι τους... |
| Οδ. 1.115 | ...κάθουνταν με πικραμένα σπλάχνα | και τον τρανό θυμόταν κύρη του ― να... |
| Οδ. 1.116 | ...κύρη του ― να πρόβελνε από κάπου | και τους μνηστήρες διασκορπίζοντας από το... |
| Οδ. 1.117 | ...πάλε | να γίνει αφέντης στο παλάτι του και ρήγας τιμημένος! | Τέτοια λογιώντας κει... |
| Οδ. 1.119 | ...με τους μνηστήρες είδε | την Αθηνά, και στην αυλόπορτα τρέχει γραμμή, τι... |
| Οδ. 1.122 | ...της πήρε το κοντάρι | το χάλκινο και με ανεμάρπαστα της συντυχαίνει... |
| Οδ. 1.131 | ...σε όμορφο θρονί πλουμάτο απάνω | και την καθίζει, κι είχε κάτωθε προσκάμνι... |
| Οδ. 1.139 | ...η σεβαστή κελάρισσα τους κουβαλάει, και πλήθος | φαγιά απιθώνει, απ᾽ ό,τι... |
| Οδ. 1.142 | ...ο τραπεζάρης μπρος τους | λογής λογής, και πλάι τους έβαλε μαλαματένιες... |