Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
η
| Οδ. 17.347 | ...μαθές αταίριαστη στον που τον δέρνει η ανάγκη.» | Κι ο θείος χοιροβοσκός, σαν... |
| Οδ. 17.360 | ...τρανή οι μνηστήρες άσκωσαν. Κι ήρθε η Αθηνά Παλλάδα | και στου Λαέρτη... |
| Οδ. 17.377 | ...οι ανεβάσταγοι, των τραπεζιών η λέπρα; | Παραπονιέσαι που του αφέντη... |
| Οδ. 17.390 | ...σου. | Μα αλήθεια, τί με νοιάζει! Η φρόνιμη μονάχα Πηνελόπη | να ζει... |
| Οδ. 17.424 | ...Κρόνου, ο Δίας, τ᾽ αφάνισε, τέτοια η βουλή του θά ᾽ταν· | να φύγω με... |
| Οδ. 17.434 | ...κι αυτούς. Μα ως έφτασε γοργά η βοή στην πόλη, | εκείνοι, ακούγοντας το... |
| Οδ. 17.457 | ...καθούμενος τραπέζι να μου δώκεις | ψωμί η καρδιά σου δεν το βάσταξε, κι ας... |
| Οδ. 17.469 | ...βασίλισσας μνηστήρες, | το τί η καρδιά στα στήθη μέσα μου με σπρώχνει... |
| Οδ. 17.492 | ...άλαλος, λογιώντας το χαμό τους. | Η Πηνελόπη πάλι η φρόνιμη, σαν έφτασε... |
| Οδ. 17.492 | ...το χαμό τους. | Η Πηνελόπη πάλι η φρόνιμη, σαν έφτασε στ᾽ αφτιά της | στο... |