LIDDELL & SCOTT
Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας
(Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος 2007)
Αποτελέσματα για: "ἐπιφᾰνής"
- ἐπιφᾰνής, -ές, I. 1. αυτός που έρχεται στο φως, αυτός που εμφανίζεται ξαφνικά, λέγεται για θεούς, σε Ηρόδ. κ.λπ. 2. καταφανής, περίβλεπτος, πόλις ἐπιφανὴς ἔξωθεν, σε Θουκ. 3. προφανής, ολοφάνερος, εμφανής, φανερός, έκδηλος, λέγεται για αποδείξεις, στον ίδ. II. 1. λέγεται για ανθρώπους, έγκριτος, διαπρεπής, φημισμένος, ονομαστός, χαρακτηριστικός, διακεκριμένος λόγω κοινωνικής θέσης, σε Ηρόδ.· ονομαστός, για καλό ή για κακό, σε Θουκ., σε Ξεν. 2. λέγεται για πράγματα, αξιοσημείωτα, άξια προσοχής, σε Ηρόδ. II. επίρρ. -νῶς, φανερά, ανοιχτά, σε Θουκ.· υπερθ. -έστατα, στον ίδ.
