LIDDELL & SCOTT
Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας
(Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος 2007)
Αποτελέσματα για: "εὐδαιμονίζω"
- εὐδαιμονίζω, μέλ. Αττ. -ιῶ (εὐδαίμων), αποκαλώ ή λογαριάζω κάποιον ευτυχισμένο, μακαρίζω, σε Ευρ., Ξεν. κ.λπ.· με γεν., μοίρας, για την τύχη του, σε Σοφ.· ὑπέρ τινος, σε Ξεν.· ἐπί τινι, σε Δημ.
