Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
το
| Ιλ. 22.23 | ...αγώνες τρέχει, | και σέρνει ακούραστο το αμάξι του, τον κάμπο... |
| Ιλ. 22.25 | ...όπως στον κάμπο μέσα εχίμιζε, το μάτι πρώτα απ᾽ όλους | του γέρο... |
| Ιλ. 22.26 | ...Πρίαμου τον αντίκρισε, να λάμπει σαν το αστέρι, | που αργά το καλοκαίρι... |
| Ιλ. 22.27 | ...να λάμπει σαν το αστέρι, | που αργά το καλοκαίρι ασκώνεται, και στην καρδιά... |
| Ιλ. 22.29 | ...η λάμψη του περίσσια ξεχωρίζει· | το λένε και Σκυλί του Ωρίωνα, και πάνω... |
| Ιλ. 22.34 | ...χέρια | την κεφαλή χτυπούσε κι έσκουζε, το γιο παρακαλώντας | με κλάματα· μα... |
| Ιλ. 22.36 | ...απ᾽ τις πόρτες | με του Πηλέα το γιο λαχτάριζε να χτυπηθεί... |
| Ιλ. 22.40 | ...και γοργοθανατίσεις | απ᾽ του Πηλέα το γιο, τι δύναμη περίσσια απ᾽ όλους... |
| Ιλ. 22.46 | ...ακόμα τώρα τον Πολύδωρο και το Λυκάονα ψάχνω | και δεν τους βρίσκω,... |
| Ιλ. 22.50 | ...θα τους λυτρώναμε, τι είναι πολύ το βιος μας· | προίκα τρανή στην κόρη... |