Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
του
| Οδ. 10.130 | ...γλιτώναμε το χαλασμό· κι εκείνοι, | απ᾽ του χαμού το φόβο, ετίναζαν ψηλά τη... |
| Οδ. 10.137 | ...ανθρωπίσιο λάλο, | η ομόσπλαχνη αδερφή του πίβουλου του Αιήτη, τι κι οι δυο... |
| Οδ. 10.137 | ...ομόσπλαχνη αδερφή του πίβουλου του Αιήτη, τι κι οι δυο τους | την Πέρση... |
| Οδ. 10.138 | ...τους | την Πέρση κάτεχαν για μάνα τους, του Ωκεανού την κόρη, | κι είχαν τον Ήλιο... |
| Οδ. 10.139 | ...στους θνητούς που διασκορπάει το φως του . | Χωρίς φωνές κει πέρα αράξαμε το... |
| Οδ. 10.159 | ...τρανό μού στέλνει αλάφι. | Η πύρα του ήλιου το βασάνιζε, κι ως είχε πια... |
| Οδ. 10.163 | ...σωριάστηκε και πέταξε η ψυχή του . | Κι έσυρα εγώ, πατώντας πάνω του, το... |
| Οδ. 10.164 | ...ψυχή του. | Κι έσυρα εγώ, πατώντας πάνω του , το χάλκινο κοντάρι | απ᾽ την πληγή,... |
| Οδ. 10.168 | ...τις άκρες, | ως μιαν οργιά, τα πόδια του αγριμιού του φοβερού συδένω, | και... |
| Οδ. 10.168 | ...μιαν οργιά, τα πόδια του αγριμιού του φοβερού συδένω, | και κουβαλώντας το... |