Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
του
| Ιλ. 18.24 | ...τη ρίχνει | πα στο κεφάλι, και την όψη του μολεύει την πανώρια· | κι η στάχτη απά... |
| Ιλ. 18.25 | ...η στάχτη απά στο μοσκομύριστο του κάθουνταν χιτώνα· | κι αυτός μακρύς... |
| Ιλ. 18.27 | ...κείτουνταν στη σκόνη, | και με τα χέρια του ανασκάλευε μαδώντας τα μαλλιά του. | Κι... |
| Ιλ. 18.27 | ...του ανασκάλευε μαδώντας τα μαλλιά του . | Κι οι σκλάβες, που ο Αχιλλέας κι ο... |
| Ιλ. 18.34 | ...και με το σίδερο θερίσει το λαιμό του . | Κι έσκουξεν άγρια· ευτύς τον... |
| Ιλ. 18.35 | ...άγρια· ευτύς τον άκουσεν η σεβαστή του η μάνα, | που πλάι στο γέρο κύρη... |
| Ιλ. 18.36 | ...στο γέρο κύρη εκάθουνταν, στα βάθη του πελάγου, | κι αρχίνησε το θρήνο· γύρα... |
| Ιλ. 18.60 | ...δω να γέρνει | στο πατρικό ξοπίσω σπίτι του , να τον καλωσορίσω! | Μα κι όσο... |
| Ιλ. 18.61 | ...κι όσο ακόμα ζει και χαίρεται το φως του γήλιου, πάντα | τραβάει καημούς, κι... |
| Ιλ. 18.70 | ...εβογγούσε κείνος, σίμωσεν η σεβαστή του η μάνα· | σέρνει φωνή μεγάλη,... |