Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
του
| Ιλ. 10.347 | ...στ᾽ άρμενα, μακριά από τους δικούς του , | με το κοντάρι κυνηγώντας τον, στο... |
| Ιλ. 10.351 | ...με βιάση. | Μα μόλις πίσω του τους άφησε, σαν όσο δρόμο... |
| Ιλ. 10.354 | ...έχουν πιότερο κουράγιο από τα βόδια, | του χύθηκαν. Κι αυτός εστάθηκε το σάλαγο... |
| Ιλ. 10.359 | ...πόδια, | να φύγει· όμως οι δυο από πίσω του τον πήραν του κυνήγου. | Καθώς δυο... |
| Ιλ. 10.359 | ...όμως οι δυο από πίσω του τον πήραν του κυνήγου. | Καθώς δυο σκύλες... |
| Ιλ. 10.364 | ...κοντά, αξανάσαστα το δρόμο κόβοντάς του . | Μα όπως τραβούσε κατά τ᾽ άρμενα κι... |
| Ιλ. 10.368 | ...να μην καυκιέται Αργίτης | πρώτος πως τού ᾽ριξε, και δεύτερος πως ήρθε αυτός... |
| Ιλ. 10.369 | ...αυτός μονάχα. | Κι ο δυνατός Διομήδης τού ᾽κραξε με το κοντάρι ορμώντας: | «Γιά... |
| Ιλ. 10.373 | ...πιο πάνω | περνά από το δεξιό τον ώμο του το γυαλιστό κοντάρι, | κι η μύτη του... |
| Ιλ. 10.374 | ...του το γυαλιστό κοντάρι, | κι η μύτη του στη γη καρφώθηκε, κι αυτός λυμένα... |