Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
τα
| Ιλ. 23.516 | ...κι έτσι εκείνος τον εζύγωνε με τα γοργά του τ᾽ άτια. | Όσο σιμά ειναι η... |
| Ιλ. 23.530 | ...απ᾽ όλα ελάχαν πιο αργοσάλευτα τα ωριότριχα άλογά του, | κι ατός του... |
| Ιλ. 23.572 | ...τ᾽ άτια αντίσκοψές μου, | μπροστά τους τα δικά σου βάζοντας, που πιο αχαμνά... |
| Ιλ. 23.589 | ...άγουρου τ᾽ άπρεπα καμώματα τα ξέρεις δίχως άλλο· | τι ο νους του... |
| Ιλ. 23.599 | ...πέφτει η δροσιά στα στάχυα, | σαν πήραν τα σπαρτά και ψώμωσαν, κι οι κάμποι... |
| Ιλ. 23.614 | ...το αστραφτερό λεβέτι. | Και το χρυσάφι, τα δυο τάλαντα, πήρε μετά ο... |
| Ιλ. 23.623 | ...πάλη, κι ούτε | θα βγείς να τρέξεις· τα γεράματα σ᾽ έχουν πλακώσει τα... |
| Ιλ. 23.623 | ...τα γεράματα σ᾽ έχουν πλακώσει τα έρμα!» | Έτσι μιλώντας τού την έδωκε,... |
| Ιλ. 23.627 | ...δίκια αλήθεια· | τι δε με ακούν, καλέ, τα γόνατα πια τώρα, ουδέ τα... |
| Ιλ. 23.627 | ...ακούν, καλέ, τα γόνατα πια τώρα, ουδέ τα χέρια | σαλεύουν σαν και πριν ανάλαφρα... |