Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
κι
| Οδ. 24.143 | ...κύλησαν πάλι οι εποχές του χρόνου, | κι οι μήνες έτρεχαν, και διάβαιναν μια... |
| Οδ. 24.146 | ...ξύφαινε το στραφτερό πανί της· | κι έτσι άθελά της το αποτέλειωσε,... |
| Οδ. 24.153 | ...πίσω διάγερνε στο μαύρο του καράβι. | Κι ως των μνηστήρων αποφάσισαν εκείνοι... |
| Οδ. 24.154 | ...οι δυο τον άγριο | το χαλασμό, κινήσαν κι έφτασαν στο ξακουσμένο κάστρο, | πίσω ο... |
| Οδ. 24.158 | ...στο ραβδί ακουμπούσε, κι έζωναν ξεφτίδια το κορμί του. | Κι ουδέ... |
| Οδ. 24.159 | ...κι έζωναν ξεφτίδια το κορμί του. | Κι ουδέ κανείς μας το κατάλαβε πως ήταν... |
| Οδ. 24.160 | ...ακαρτέρευτα που πρόβαλε, μηδέ κι οι πιο μεγάλοι, | μόν᾽ τον... |
| Οδ. 24.162 | ...τον βρίζαμε με λόγια αγκιδωμένα. | Κι εκείνος πρώτα υπομονεύουνταν μες στο... |
| Οδ. 24.169 | ...λέει για μας τους άμοιρους ― κι αρχή του χαλασμού μας. | Όμως η ανάκαρα... |
| Οδ. 24.170 | ...μας. | Όμως η ανάκαρα μας έλειψε, κι απ᾽ το γερό δοξάρι | την κόρδα να... |