Εξώφυλλο

Ανεμόσκαλα
Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζονες Νεοέλληνες Ποιητές

Σκαρφαλώνοντας λέξεις όπως μιαν ανεμόσκαλα. Γιώργος Σεφέρης, «“Νότες” για ένα ποίημα» (ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ, Β΄)
Για τη ζωή και το έργο του Το ποιητικό του έργο
Κωνσταντίνος Καβάφης

Κωνσταντίνος Καβάφης (1863-1933)

© (Ατελών ποιημάτων)
Ρενάτα Λαβανίνι, Εκδ. Ίκαρος
Αρχείο Καβάφη (Ίδρυμα Ωνάση)

Τυανεύς γλύπτης

Καθώς που θα το ακούσατε, δεν είμ’ αρχάριος. Κάμποση πέτρα από τα χέρια μου περνά. Και στην πατρίδα μου, τα Τύανα, καλά με ξέρουνε· κι εδώ αγάλματα πολλά με παραγγείλανε συγκλητικοί.

5 Και να σας δείξω αμέσως μερικά. Παρατηρήστ’ αυτήν την Ρέα· σεβάσμια, γεμάτη καρτερία, παναρχαία. Παρατηρήστε τον Πομπήιον. Ο Μάριος, ο Αιμίλιος Παύλος, ο Αφρικανός Σκιπίων. 10 Ομοιώματα, όσο που μπόρεσα, πιστά. Ο Πάτροκλος (ολίγο θα τον ξαναγγίξω). Πλησίον στου μαρμάρου του κιτρινωπού εκείνα τα κομμάτια, είν’ ο Καισαρίων.

Και τώρα καταγίνομαι από καιρό αρκετό 15 να κάμω έναν Ποσειδώνα. Μελετώ κυρίως για τ’ άλογά του, πώς να πλάσω αυτά. Πρέπει ελαφρά έτσι να γίνουν που τα σώματα, τα πόδια των να δείχνουν φανερά που δεν πατούν την γη, μόν’ τρέχουν στα νερά.

20 Μα νά το έργον μου το πιο αγαπητό που δούλεψα συγκινημένα και το πιο προσεκτικά· αυτόν, μια μέρα του καλοκαιριού θερμή που ο νους μου ανέβαινε στα ιδανικά, αυτόν εδώ ονειρεύομουν τον νέον Ερμή.

[1911*]