Εξώφυλλο

Ανεμόσκαλα
Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζονες Νεοέλληνες Ποιητές

Σκαρφαλώνοντας λέξεις όπως μιαν ανεμόσκαλα. Γιώργος Σεφέρης, «“Νότες” για ένα ποίημα» (ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ, Β΄)
Για τη ζωή και το έργο του Το ποιητικό του έργο
Κωνσταντίνος Καβάφης

Κωνσταντίνος Καβάφης (1863-1933)

© (Ατελών ποιημάτων)
Ρενάτα Λαβανίνι, Εκδ. Ίκαρος
Αρχείο Καβάφη (Ίδρυμα Ωνάση)

Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει

Τους κάμπους βλέπει που ακόμη ορίζει με το σιτάρι, με τα ζώα, με τα καρποφόρα δένδρα. Και πιο μακριά το σπίτι του το πατρικό, γεμάτο ρούχα κι έπιπλα πολύτιμα, κι ασημικό.

5 Θα του τα πάρουν — Ιησού Χριστέ! — θα του τα πάρουν τώρα.

Άραγε να τον λυπηθεί ο Καντακουζηνός αν πάει στα πόδια του να πέσει. Λεν πως είν’ επιεικής, λίαν επιεικής. Αλλ’ οι περί αυτόν; αλλ’ ο στρατός; — Ή, στην κυρία Ειρήνη να προσπέσει, να κλαυθεί;

10 Κουτός! στο κόμμα να μπλεχθεί της Άννας που να μην έσωνε να την στεφανωθεί ο κυρ Ανδρόνικος ποτέ. Είδαμε προκοπή από το φέρσιμό της, είδαμε ανθρωπιά; Μα ώς κι οι Φράγκοι δεν την εκτιμούνε πια. 15 Γελοία τα σχέδια της, μωρά η ετοιμασία της όλη. Ενώ φοβέριζαν τον κόσμο από την Πόλι, τους ρήμαξεν ο Καντακουζηνός, τους ρήμαξε ο κυρ Γιάννης.

Και που το είχε σκοπό να πάει με του κυρ Γιάννη το μέρος! Και θα το ’καμνε. Και θα ’ταν τώρα ευτυχισμένος, 20 μεγάλος άρχοντας πάντα, και στεριωμένος, αν ο δεσπότης δεν τον έπειθε την τελευταία στιγμή, με την ιερατική του επιβολή, με τες από άκρου εις άκρον εσφαλμένες του πληροφορίες, και με τες υποσχέσεις του, και τες βλακείες.

[1924*]