Εξώφυλλο

Ανεμόσκαλα
Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζονες Νεοέλληνες Ποιητές

Σκαρφαλώνοντας λέξεις όπως μιαν ανεμόσκαλα. Γιώργος Σεφέρης, «“Νότες” για ένα ποίημα» (ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ, Β΄)

Το χέρι

Λάμπεις καθάριο μέτωπο, και διώχνεις τ’ άγρια σκότη, μάγουλα δροσοστάλαχτα μοσχοβολάτε νιότη, στόμα, που στάζεις κάποτε στο μέλι το φαρμάκι, λαχταριστέ χιονόλαιμε, κυματιστό κορμάκι, 5 κι εσείς, μαλλιά, που πιάνετε με τα σγουρά πλεμάτια, κι εσείς που σαϊτεύετε τα εγκάρδια βάθη, μάτια!

Ωραία είστε, κι ολόλαμπρα, μα το δικό μου αστέρι, θείες ομορφιές, δεν είστε σεις, δεν είστε· είν’ ένα χέρι, χέρι που πότε η Προκοπή και πότ’ η Ελεημοσύνη 10 το ’χουν η μια για να βοηθάει κι η άλλη για να δίνει· χέρι σα μάγισσας ραβδί, κάθε που γγίξει, ανθίζει, και για να κάνει το καλό, ακόμα κι ασχημίζει!

Ω χέρι, του φτωχού χαρά και του σπιτιού καμάρι, ατίμητο, παρθενικό, κρυφό μαργαριτάρι, 15 μη φύγεις από πάνω μου, μη λείψεις από μπρος μου, κι οδήγα τον ανήξερο στην ερημιά του κόσμου. Άστρο στους Μάγους έδειξε το δρόμο του Μεσσία· ω χέρι, δείξε μου κι εσύ πού κρύβετ’ η Ευτυχία!