Tα γλυπτά του ανατολικού αετώματος κατασκευάστηκαν αργότερα από εκείνα του δυτικού και από άλλους γλύπτες, γι' αυτό και διαφέρουν σχεδιαστικά και στιλιστικά από εκείνα του δυτικού, και ανήκουν πιθανότατα στη δεκαετία 490-480 π.Χ. Οι γλυπτές αετωματικές συνθέσεις του ναού, που είναι εξίσου καλοδουλεμένες και από την πίσω τους πλευρά, απεικονίζουν μάχες από δύο διαφορετικές εκστρατείες των Ελλήνων εναντίον της Τροίας.
Τα γλυπτά του ανατολικού αετώματος ανήκουν σε μια σύνθεση με έντεκα μορφές που απεικόνιζε μια μάχη, στο κέντρο της οποίας υπήρχε πιθανότατα η Αθηνά. Εύκολα αναγνωρίζεται και η μορφή του Ηρακλή με το τόξο του και το κράνος που απολήγει σε λεοντοκεφαλή.
Η μορφή του πληγωμένου πολεμιστή του ανατολικού αετώματος φανερώνει μια πρωτοποριακή αντίληψη για τη σχεδίαση της ανθρώπινης μορφής και τη σχέση της με τον χώρο και σημαδεύει τη μετάβαση της αρχαίας ελληνικής τέχνης στην κλασική εποχή.
Ανατολικό αέτωμα του ναού της Αφαίας στην Αίγινα
ΜΟΝΑΧΟ, Staatliche Glyptothek
Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:
- Βουτυράς, Μ. & Α. Γουλάκη-Βουτυρά. 2011. Η Αρχαία Ελληνική Τέχνη και η Ακτινοβολία της. Θεσσαλονίκη: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Σελ. 159, εικ. 162, 165.
