Ο Βαλερύ θεωρούσε τον Ορφέα το σύμβολο του καλλιτέχνη με θεϊκό χαρακτήρα, ταύτιζε τον εαυτό του με τον Ορφέα και αναγνώριζε τον δικό του «αισθητικό μυστικισμό» ("mysticisme esthétique"). Ο Ορφέας του Βαλερύ, ένας μουσικός-αρχιτέκτονας, είχε επιδείξει τη στενή αλληλεγγύη μεταξύ των δύο αυτών τεχνών και μεταξύ των δύο μύθων, του Ορφέα και του Αμφίονα.
(Bernstock 1991)
«Ορφέας»
Στοιχεία Έκδοσης:
- Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 1998. Ορφέας και Ευρυδίκη στην ποίηση του εικοστού αιώνα. Επιλογή κειμένων Ελένη Βαροπούλου. Αθήνα: Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:
- Bernstock, Judith E. 1991. Under the Spell of Orpheus. The Persistence of a Myth in Twentieth-Century Art. Carbondale, IL: Southern Illinois University Press.
ΨΗΦΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, Νόστος. Ο Αρχαιοελληνικός Μύθος στην Παγκόσμια Λογοτεχνία
