Ο ποιητής αναφέρεται στη στενή σχέση της δασκάλας Βίκυς και των μαθητών της. Η δασκάλα αποχαιρετά τους μαθητές της, και η σκηνή του αποχαιρετισμού τους παραβάλλεται με τη σκηνή αποχαιρετισμού Ανδρομάχης-Έκτορα. Ειδικότερα, στην Ιλιάδα, στη ραψωδία Ζ, ο Έκτορας αποχαιρετά τη σύζυγό του Ανδρομάχη και τον γιο τους Αστυάνακτα, σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά σκηνή. Κι ενώ ο Έκτορας φεύγει πάλι για το πεδίο της μάχης, η Ανδρομάχη αποσύρεται στα ιδιαίτερα δώματιά της στο παλάτι με μάτια δακρυσμένα («θαλερόν κατά δάκρυ χέουσα», Ζ 496), καθώς την κατέκλυσαν άσχημα προαισθήματα για τη μοίρα του συζύγου της και του γιου της.
«Ανδρομάχης επάνοδος»
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ, 20ός αι. / 1999
Στοιχεία Έκδοσης:
- Κουβαράς, Γιάννης. 1999. Μέσα θάλασσα. Αθήνα: Σοκόλης.
Βιβλιογραφία-Δικτυογραφία:
- Κουβαράς, Γιάννης. «Ανδρομάχη». Ο λόγος ανάγκη της ψυχής. Κείμενα Λογοτεχνίας Α΄ Γυμνασίου. Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου. Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου.
ΨΗΦΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, Νόστος. Ο Αρχαιοελληνικός Μύθος στην Παγκόσμια Λογοτεχνία
