Μεταφράσεις Ν. Καζαντζάκη - Ι. Θ. Κακριδή
Συμφραστικός Πίνακας
εγκρεμισε
| Ιλ. 11.143 | ...ειπε, κι απ᾽ το αμάξι εγκρέμισε τον Πείσαντρο, στο στήθος | με το... |
| Ιλ. 15.356 | ...τους όχτους | απ᾽ το βαθύ χαντάκι εγκρέμισε κλωτσώντας, και στην κοίτη | μέσα βαθιά... |
| Ιλ. 15.362 | ...στο χέρι, και το τείχος | των Αχαιών εγκρέμισε εύκολα, καθώς παιδί τον άμμο, | που... |
εγλιστρησα
| Οδ. 14.350 | ...στο κεφάλι, | κι απ᾽ το τιμόνι κάτω εγλίστρησα , κι ακούμπησα στο κύμα | το... |
εγλιτωναν
| Ιλ. 21.611 | ...με βιάση μες στο κάστρο | όσους εγλίτωναν τα γόνατα και τα γοργά τους πόδια. | |
εγλιτωσαν
| Ιλ. 15.497 | ...του χώμα | να πέσει· τα παιδιά του εγλίτωσαν και το ακριβό του ταίρι, | κι έμεινε... |
εγλιτωσε
| Ιλ. 9.597 | ...του αρμάτα. | Έτσι απ᾽ το μαύρο χάρο εγλίτωσε τους Αιτωλούς εκείνος, | γρικώντας την... |
| Ιλ. 17.615 | ...αν δε χτυπούσε. | Εκείνον έτσι τον εγλίτωσε , τη μαύρη τού ᾽διωξε ώρα, | όμως... |
| Ιλ. 21.609 | ...περιμένουν όξω | ο ένας τον άλλο, ποιός εγλίτωσε να μάθουν, ποιός εχάθη | στον πόλεμο·... |
| Οδ. 4.288 | ...τα δυο χέρια του τον έκοψε και μας εγλίτωσε όλους· | κι ουδέ τον άφησε, ώσπου σ᾽... |
| Οδ. 4.444 | ...τα πελαγίσια; | Μα εκείνη πάλι μας εγλίτωσε , τρανό θαράπιο βρήκε: | Τρέχοντας... |
| Οδ. 23.332 | ...συντρόφοι | χαθήκαν, και του Χάρου εγλίτωσε του ανήλεου μόνο εκείνος· | στην Ωγυγία... |
εγλιτωσεν
| Ιλ. 20.194 | ...λεύτερην ημέρα | να μη χαρούν· μα εσένα εγλίτωσεν ο Δίας κι οι αθάνατοι οι άλλοι. | Μα... |
εγλυκαναν
| Ιλ. 5.417 | ...της χέρια, | κι έγιανε ευτύς το χέρι, εγλύκαναν κι οι πόνοι που τη σφάζαν. | Τότε η... |
| Ιλ. 24.321 | ...τον είδαν, | πήραν χαρά τρανή, κι εγλύκαναν μέσα ολονώ τα σπλάχνα. | |
εγνεθε
| Οδ. 6.53 | ...τζάκι πλάι, κρατώντας | την αλακάτη, κι έγνεθε άλικο μαλλί· τον κύρη πάλε | στην πόρτα... |
εγνεφα
| Οδ. 9.468 | ...κλαίγαν για τους άλλους. | Μα εγώ τους έγνεφα σηκώνοντας τα φρύδια πια να πάψουν | να... |
εγνεφε
| Ιλ. 9.180 | ...διπλοπαράγγελνέ τους, | και σ᾽ όλους έγνεφε , μα πιότερο στον Οδυσσέα, να... |
| Ιλ. 22.205 | ...του χαρίσει; | Κουνώντας το κεφάλι του έγνεφε στους άλλους ο Αχιλλέας, | πικρές... |