Η μεταφραστική παραγωγή και τεχνική του Σεφέρη είναι έντονα επηρεασμένη από την ποιητική του δραστηριότητα, και αντιστρόφως. Στο συγκεκριμένο μελέτημα ο ποιητής εκθέτει τις απόψεις του για τη μεταφραστική διαδικασἰα, τη διαγλωσσική και την ενδογλωσσική μετάφραση. Κύριος στόχος του μεταφραστικού του έργου είναι η εξέλιξη και ο εμπλουτισμός της νέας ελληνικής γλώσσας, ώστε αυτή να είναι ικανή να αποδώσει λειτουργικά τόσο ένα δυτικό λογοτεχνικό προϊόν όσο και ένα έργο της κλασικής μας παράδοσης. Όλη η μεταφραστική του θεωρία διαμορφώνεται σε σχέση με τη φύση της ελληνικής γλώσσας, ενώ η επιδίωξη της ισορροπίας ανάμεσα στην πρωτότυπη και μεταφρασμένη γλώσσα δεσπόζει στη μεταφραστική του τεχνική.