[5.16.1] Αυτή ήταν η παράταξη του Πώρου. Ο Αλέξανδρος επειδή έβλεπε ότι οι Ινδοί είχαν αρχίσει να παρατάσσονται, σταμάτησε την προέλαση του ιππικού και περίμενε τους πεζούς του που συνεχώς κατέφθαναν. Και όταν τροχάδην ενώθηκε μαζί του και η φάλαγγα του πεζικού, δεν την οδήγησε αμέσως κατά του εχθρού παρατάσσοντάς την για μάχη, έτσι ώστε να μην παραδώσει κουρασμένους και λαχανιασμένους τους άνδρες του στους βαρβάρους που ήταν ξεκούραστοι. Επιχειρούσε, λοιπόν, κυκλικές κινήσεις του ιππικού και προσπαθούσε να ξεκουράσει τους πεζούς, έως ότου συνέλθουν από την κόπωση. [5.16.2] Αφού όμως παρατήρησε προσεχτικά την παράταξη των Ινδών, αποφάσισε να μην προχωρήσει κατά του εχθρικού κέντρου, όπου είχαν παραταχθεί μπροστά οι ελέφαντες και πίσω από αυτούς είχε τοποθετηθεί η φάλαγγα των πεζών σε πυκνό σχηματισμό στα κενά διαστήματα των ελεφάντων, επειδή φοβήθηκε αυτά ακριβώς που έλαβε υπόψη του ο Πώρος και παρέταξε τον στρατό του κατ᾽ αυτόν τον τρόπο. Και επειδή υπερτερούσε ο ίδιος στο ιππικό, παρέλαβε το μεγαλύτερο μέρος των ιππέων του και άρχισε να προχωρεί κατά της αριστερής πτέρυγας των εχθρών, με σκοπό να τους επιτεθεί από εκεί.
[5.16.3] Απέστειλε τον Κοίνο στη δεξιά πτέρυγα με την ιππαρχία του Δημητρίου και τη δική του και τον διέταξε να επιτεθεί από τα νώτα κατά των βαρβάρων, μόλις οι τελευταίοι αντιληφθούν ότι είναι απέναντί τους το πλήθος των ιππέων του Αλεξάνδρου και επιχειρήσουν να επιτεθούν με το ιππικό τους. Διέταξε τον Σέλευκο, τον Αντιγένη και τον Ταύρωνα να αναλάβουν την αρχηγία της φάλαγγας του πεζικού και να μην εμπλακούν στη μάχη, πριν αντιληφθούν ότι το ιππικό του Αλεξάνδρου έχει προκαλέσει σύγχυση στη φάλαγγα των πεζών και στους ιππείς του Πώρου.
[5.16.4] Πλησίαζε πια σε απόσταση όπου έφθαναν τα βέλη και εξαπέλυσε τους ιπποτοξότες του, που ήταν περίπου χίλιοι, εναντίον της αριστερής πτέρυγας των Ινδών, ώστε να προκαλέσει σύγχυση στους εχθρούς που είχαν παραταχθεί εκεί, με την πυκνότητα των βελών και με τις επιθέσεις των ιππέων του. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος προχωρούσε γρήγορα με το ιππικό των εταίρων εναντίον της αριστερής πτέρυγας των βαρβάρων, επειδή βιαζόταν να τους επιτεθεί, όσο ακόμη αυτοί ήταν σε σύγχυση συνταγμένοι κατά βάθος και πριν το ιππικό τους προλάβει να αναπτυχθεί κατά μέτωπο.
[5.17.1] Στο μεταξύ οι Ινδοί συγκέντρωσαν από όλα τα μέρη τους ιππείς τους και άρχισαν να κινούνται παράλληλα προς τους ιππείς του Αλεξάνδρου προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις τους. Εμφανίζονται τότε στα νώτα των βαρβάρων οι άνδρες του Κοίνου, σύμφωνα με τη διαταγή που είχαν λάβει. Όταν παρατήρησαν αυτά οι Ινδοί, αναγκάσθηκαν να μεταβάλουν την παράταξη του ιππικού τους σε δύο μέτωπα: το ένα που ήταν το μεγαλύτερο και το ισχυρότερο το έστρεψαν κατά του Αλεξάνδρου και το άλλο κατά του Κοίνου και των ανδρών που ήταν μαζί του. [5.17.2] Τούτο προκάλεσε αμέσως σύγχυση στις γραμμές και στο φρόνημα των Ινδών. Ο Αλέξανδρος είδε την ευκαιρία και επιτέθηκε κατά των απέναντί του Ινδών τη στιγμή ακριβώς που το ιππικό τους μετέβαλλε την παράταξή του σε διπλό μέτωπο, με αποτέλεσμα οι Ινδοί ούτε καν να προβάλουν αντίσταση στην επίθεση των ιππέων του Αλεξάνδρου, αλλά να υποχωρήσουν προς τους ελέφαντες, σαν σε φιλικό τείχος. [5.17.3] Στο μεταξύ οι οδηγοί των ελεφάντων άρχισαν να οδηγούν τα θηρία κατά του ιππικού του Αλεξάνδρου, ενώ η ίδια η μακεδονική φάλαγγα εφορμούσε εναντίον των ελεφάντων χτυπώντας με ακόντια τους οδηγούς τους και ρίχνοντας βέλη από όλες τις μεριές κατά των ίδιων των θηρίων και σχηματίζοντας κύκλο ολόγυρά τους. Αυτό που γινόταν δεν έμοιαζε με κανένα προηγούμενο αγώνα. Γιατί και τα θηρία εφορμούσαν στα τάγματα των πεζών και σε όποιο μέρος στρέφονταν, το διασπούσαν, αν και η μακεδονική φάλαγγα ήταν πυκνή, και οι ιππείς των Ινδών, όταν είδαν ότι οι πεζοί είχαν εμπλακεί στη μάχη, γύρισαν πάλι πίσω και επιτέθηκαν και αυτοί κατά του ιππικού του Αλεξάνδρου. [5.17.4] Επειδή όμως πάλι τους νίκησαν οι άνδρες του Αλεξάνδρου που υπερτερούσαν κατά πολύ σε σωματική δύναμη και εμπειρία, συνωστίσθηκαν και πάλι προς τους ελέφαντες. Και τότε όλο το ιππικό του Αλεξάνδρου, όχι μετά από παράγγελμα, αλλά από την ίδια τη μάχη ενωμένο σε σχηματισμό ίλης, σε όποιο μέρος των ινδικών ταγμάτων εφορμούσε, προκαλούσε μεγάλες απώλειες και αποχωρούσε. [5.17.5] Τα θηρία, επειδή είχαν περιορισθεί σε στενό πλέον χώρο, προξενούσαν στους δικούς τους όχι μικρότερες απώλειες από ό,τι στους εχθρούς, όπως τους καταπατούσαν με τις στροφές και τα σπρωξίματά τους. Σκοτώνονταν, λοιπόν, πολλοί ιππείς των Ινδών, επειδή συνωστίζονταν σε στενό πράγματι χώρο γύρω από τους ελέφαντες. Και οι περισσότεροι οδηγοί των ελεφάντων είχαν χτυπηθεί με ακόντια, όπως και οι ίδιοι οι ελέφαντες, οι οποί