Combined Search

Go

Search options

Basket

Results for: βιολί
5 items total [1 - 5]
[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
βιολί το [vjolí] Ο43 : 1. τετράχορδο μουσικό όργανο, μελωδικό, που παίζεται με δοξάρι: Ορχήστρα με βιολιά. Tσιγγάνικα / ουγγαρέζικα βιολιά. 2. (μτφ.) επίμονη επανάληψη λόγων ή ενεργειών, εμμονή σε ενοχλητικές συνήθειες και αντιλήψεις: Xίλιες φορές στο είπα, αλλά εσύ το ~ σου. Άρχισες πάλι το ίδιο το ~. Παράτα πια αυτό το ~. ΦΡ το ~ βιολάκι. τι ~ βαράει*; 3. (πληθ.) μικρή ορχήστρα (εγχόρδων) και οι οργανοπαίχτες που την αποτελούν: Kαλέσαμε στο τραπέζι μας τα βιολιά. Διασκεδάζαμε μέχρι το πρωί με τα βιολιά. 4. ο βιολονίστας: Είναι το πρώτο ~ στην ορχήστρα, κατέχει τη συγκεκριμένη θέση. || Είναι το πρώτο ~ στην Ελλάδα, ο καλύτερος βιολιστής. (έκφρ.) είμαι / παίζω το πρώτο ~, είμαι ο πρωταγωνιστής, ο αρχηγός, ο ηγέτης. βιολάκι το YΠΟKΟΡ.

[μσν. βιολί < βεν. violin, με αποβ. του τελ. συμφ.]

[Λεξικό Κριαρά]
βιολί το.
  • Βιολί:
    • βιολιά να παίζουν (Τζάνε, Κρ. πόλ. 57017).

[<βεν. violin. Η λ. στο Somav. και σήμ.]

[Λεξικό Κριαρά]
βιολίνο το.
  • Βιολί·
    • έκφρ. βιολίνο του ποδαρίου = η βιόλα ντα γκάμπα:
      • (Μπερτολδίνος 167).

[<ιταλ. violino. Η λ. και σήμ. ιδιωμ. (ΙΛ)]

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
βιολιστής ο [vjolistís] Ο7 : μουσικός που παίζει βιολί.

[βιολ(ί) -ιστής]

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]
βιολιτζής ο [vjolidzís] Ο8 : (λαϊκότρ.) λαϊκός μουσικός που παίζει βιολί. ΦΡ βαράτε βιολιτζήδες, για έκφραση πλήρους αδιαφορίας.

[βιολ(ί) -ιτζής]

< Previous   [1]   Next >
Go to page:Go