Εξώφυλλο

Ανεμόσκαλα
Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για Μείζονες Νεοέλληνες Ποιητές

Σκαρφαλώνοντας λέξεις όπως μιαν ανεμόσκαλα. Γιώργος Σεφέρης, «“Νότες” για ένα ποίημα» (ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ, Β΄)
Για τη ζωή και το έργο του Το ποιητικό του έργο
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863-1933)

© (Ατελών ποιημάτων)
Ρενάτα Λαβανίνι, Εκδ. Ίκαρος
Αρχείο Καβάφη (Ίδρυμα Ωνάση)

Συμεών

Τα ξέρω, ναι, τα νέα ποιήματά του· ενθουσιάσθηκεν η Βηρυτός μ’ αυτά. Μιαν άλλη μέρα θα τα μελετήσω. Σήμερα δεν μπορώ γιατ’ είμαι κάπως ταραγμένος.

5 Απ’ τον Λιβάνιο πιο ελληνομαθής είναι βεβαίως. Όμως καλύτερος κι απ’ τον Μελέαγρο; Δεν πιστεύω.

Α, Μέβη, τί Λιβάνιος! και τί βιβλία! και τί μικρότητες!… Μέβη, ήμουν χθες — η τύχη το ’φερε — κάτω απ’ του Συμεών τον στύλο.

10 Χώθηκα ανάμεσα στους Χριστιανούς που σιωπηλοί προσεύχονταν κι ελάτρευαν, και προσκυνούσαν· πλην μη όντας Χριστιανός την ψυχική γαλήνη των δεν είχα — κι έτρεμα ολόκληρος και υπόφερνα· 15 κι έφριττα, και ταράττομουν, και παθαινόμουν.

Α μη χαμογελάς· τριάντα πέντε χρόνια, σκέψου — χειμώνα, καλοκαίρι , νύχτα, μέρα, τριάντα πέντε χρόνια επάνω σ’ έναν στύλο ζει και μαρτυρεί. Πριν γεννηθούμ’ εμείς — εγώ είμαι είκοσι εννιά ετών, 20 εσύ θαρρώ είσαι νεότερός μου — πριν γεννηθούμ’ εμείς, φαντάσου το, ανέβηκεν ο Συμεών στον στύλο κι έκτοτε μένει αυτού εμπρός εις τον Θεό.

Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά.— 25 Πλην τούτο, Μέβη, κάλλιο να το πεις που ό,τι κι αν λεν οι άλλοι σοφισταί, εγώ τον παραδέχομαι τον Λάμονα για πρώτο της Συρίας ποιητή.

[1917]